Blauwaderkaas (ook gespeld als "blue cheese") is een categorie kaas gemaakt van koemelk, schapenmelk of geitenmelk die is gerijpt met schimmelculturen van Penicillium roqueforti of Penicillium glaucum, die de karakteristieke blauw-groene aders door de kaas creëren. Het heeft een uitgesproken, scherpe en pikante smaak met een kruimelige of romige textuur, afhankelijk van de variëteit. Veelvoorkomende variëteiten zijn Roquefort (Frankrijk), Gorgonzola (Italië), Stilton (VK) en Danish Blue. Het wordt veel gebruikt in slasauzen, dips, pastasauzen, als pizzabeleg en als tafelkaas.
Blauwaderkaas is afkomstig van dierlijke melk (rund, schaap of geit) en omvat de introductie van schimmelsporen (Penicillium-soorten) tijdens de productie. Cruciaal is dat het stollingsproces doorgaans stremsel gebruikt, dat afkomstig kan zijn uit dierlijke magen (kalver-, lams- of geitenstremsel), uit microbiële bronnen, of uit genetisch gemodificeerd microbiologisch stremsel (FPC — fermentatie-geproduceerd chymosine). De gebruikte schimmelculturen zijn van nature microbiologisch.
Vanuit islamitisch rechtsgeleerd perspectief hangt de halal-status van blauwaderkaas sterk af van de bron van het gebruikte stremsel. De Hanafi-school richt haar analyse op de vraag of het stremsel afkomstig is van een correct geslacht dier; sommige geleerden passen istihalah (volledige transformatie) toe om dierlijk stremsel toe te staan ongeacht de slachtmethode, hoewel dit een minderheidsstandpunt blijft. De Maliki-school is historisch gezien soepeler geweest en accepteerde kaas van de Mensen van het Boek, hoewel moderne geleerden opmerken dat dit niet kan worden aangenomen voor grootschalig geproduceerde industriële kazen. De Shafi'i- en Hanbali-scholen zijn strenger en vereisen over het algemeen halal-geslacht dierlijk stremsel of niet-dierlijke alternatieven, en accepteren istihalah-argumenten voor stremsel niet breed.
De schimmelculturen (Penicillium) die in blauwaderkaas worden gebruikt, zijn microbiologisch en worden door geleerden algemeen als toegestaan beschouwd. De belangrijkste aandachtspunten zijn: (1) stremselbron — microbiologisch stremsel of FPC is halal, niet-geverifieerd dierlijk stremsel is mushbooh of haram; (2) mogelijke kruisbesmetting in industriële faciliteiten met producten van varkens; (3) sporen van alcohol door fermentatie, over het algemeen als verwaarloosbaar beschouwd onder istihalah-principes.
De meeste gangbare blauwaderkazen die op Europese en Noord-Amerikaanse markten worden verkocht, zijn niet halal-gecertificeerd en gebruiken niet-geverifieerd dierlijk stremsel, waardoor ze duidelijk in de mushbooh (twijfelachtige) categorie vallen. Moslims wordt geadviseerd om ofwel halal-gecertificeerde blauwaderkaasproducten te zoeken, of rechtstreeks contact op te nemen met fabrikanten om de stremselbron te bevestigen vóór consumptie. Het voorzorgsbeginsel (ihtiyat) ondersteunt het vermijden van twijfelachtige producten wanneer halal-alternatieven beschikbaar zijn.